می  دونستم  که  بـدونی          عاشقــــتم  نمــــی مونی

اين يه  رسم  توی    دنــيا           اينو خودت خوب می دونی

رفتی   منو  جام   گذاشتی          بی کس و تنهام گذاشتـي

من مي ترسم  که  بميرم           ديـــگه دستــــات و نـگيرم

ای  مسافـــــــــر  دو  روزه           نـــــرو! تا دلــــم نســـوزه

باز   بشو  مهمون  این  دل           از حـالا تا هــر چـــی روزه

ای  غریب  و  تازه  آشنــــا          تــــو گرفتـــی دل و از مـــا

اینکه رسم عاشقی نیست         تشنـــه بـا تــو؟ لب دریـــا؟

با  تو  بودن   یه   معماست        یــه دروغــه مثــل رویـاست

یه ستارست تو  شب  تار           یا یه موج درعمق  دریاست